Wijze levensles

Leestijd: 2 minuten

 

Daar zitten we met zijn drieën over wezenlijke zaken te praten als ze ineens tegen me zegt: het is net als met een burn out. Als je een burn out hebt gehad is je leven erna nooit meer hetzelfde als ervoor. Ik kijk haar aan als teken van herkenning en weet dat ook zij uit ervaring spreekt. En precies dát zou je als metafoor kunnen gebruiken voor de wereldwijde crisis waarin we ons nu bevinden………

 

Want pre-corona is geweest; de tijd die nog komen gaat laat zich op geen enkele wijze voorspellen en dus is alles wat telt de tijd van nu. We bewegen razendsnel door een cyclus van grote veranderingen met als ‘doel’ er aan de andere kant – beter - uit te komen, en toch voelt het ergens alsof we ‘stilstaan’. Alsof we wakker worden en ons afvragen wat er nou eigenlijk echt toe doet. Bewust zijn dus, met nieuwe ritmes en naar een nieuw normaal.

 

In de kern worden we dus uitgedaagd om met nieuwe ogen te kijken; want als je net even anders kijkt valt er vaak zoveel nieuws te ontdekken. Weg uit de geconditioneerde mindset. Meer dan ooit staan plannen en vastomlijnde ideeen in de weg van dát wat gewoon spontaan zou kunnen ontstaan. We worden dus ergens gevraagd om ons volledig over te geven. Pas dan ontstaat ruimte voor verwondering en ontdekking en pas dan komen we er aan toe om echt te leven in het moment. Het zijn juist die momenten, van dankbaarheid die er toe doen, dankbaar voor de tijd die we hebben gekregen, dankbaar voor het  nieuwe seizoen dat zich aandient en dankbaar voor de echte verbinding(en) met de ander die we hebben weten te leggen, in het klein als onderdeel van iets dat veel groter is.  

 

Van mijn burnout heb ik heel veel geleerd en in die zin is deze crisis, net als mijn burn out vooral een wijze levensles. Ik heb diep moeten gaan maar ik ben er ook weer heel goed uitgekomen. Bewuster dan ooit, met het nieuwe vermogen om de schoonheid te zien in het alledaagse, en route op mijn hoogstpersoonlijke pad.  Altijd in ontwikkeling, met een voorliefde voor eenvoud en voor verwondering. Ik zie vaak wat de ander niet ziet en dat voelt als een soort voorsprong. Als  leven voor gevorderden en als kunst van het bestaan. Want als je struikelt, maak dan een koprol. Worstelen hoort er gewoon bij en elke ervaring is er één.

En weet........dat alles tijdelijk is, because there is always tomorrow. 

 

Leuk om van je te horen! Hoe ervaar JIJ deze tijd? Wil je iets kwijt? Of delen? Laat dan een comment achter onder deze post!

Write a comment

Comments: 1
  • #1

    A (Sunday, 27 September 2020 16:18)

    Ja inderdaad hoop je na de Corona tijd dat jezelf en andere mensen op een andere manier met elkaar omgaan. In het begin van deze tijd stond iedereen voor elkaar klaar. Nu zie je dat mensen wat minder erkenning met elkaar willen houden. Ik hoop dat we na de coronatijd toch een klein stapje vooruit kunnen zetten.
    Goed geschreven