Meesterlijk Menszijn

Leestijd: 3 minuten

 

Als ik mijn lieve vriendinnetje aan de telefoon hebt, valt ze met de deur in huis. ‘Dit is écht iets voor jou!’ Ik heb op het werk iemand onmoét , Hanneke, die vind dat MF-er en spiritualiteit prima samengaan’. Ben maar zo vrij geweest om je aan haar te introduceren.’ Haar enthousiasme én dat wat ik hoor,  zijn directe persoonlijke triggers en voor ik het weet zijn we gelinked en hebben we een video call gepland staan…..

 

Dat we heel snel een klik hebben valt niet te ontkennen; ik vind het een ware verademing om met haar te praten. Deze dame, kent, net als ik,  the ropes of life.

Vrij veel been there, done that and seems to keep it real. Een mantra die ik ineens heel passend vindt. No-nonsens en no BS.

 

Met meer dan voldoende gespreksstof vliegt de tijd. We delen over waar we vandaan komen en wat ons zo opvalt in het huidige tijdsbeeld en daarvoor. Over ervaringen met opgetekende karakters en opgetuigde identiteiten, over play-pretend en hoe dat helaas vaak de norm lijkt te zijn geworden, én over fake it until you make it, in plaats van gewoon echt jezelf te durven zijn. Zaken te kunnen benoemen zoals jij ze beleeft. Om je ruimte in te nemen als mens en om oprecht sorry te zeggen als dat passend is omdat je scheef bent gegaan.

 

Je zou menszijn een ware levenskunst kunnen noemen, omdat alles wat leven heet nou eenmaal gepaard gaat met glijders maken en de fout ingaan. De kunst zit ‘m erin om ze niet te ontkennen, ze weg te poetsen of er in te blijven hangen, maar om ze te erkennen en ze in te zetten om persoonlijk te groeien, om er zelf beter van te worden, en om jezelf te versterken en te verdiepen. Om juíst bij jezelf in te checken in plaats van uit te checken als je emotioneel wordt of ongemak ervaart. Soms bruut en eerlijk en soms liefdevol en zacht.

 

Hoeveel tijd óók ik heb gespendeerd in de afgelopen maanden met overdenken, over analyseren, over vragen en over plannen. Hoe het soms een sport was om druk te blijven in plaats van de stilte op te zoeken. En hoe hard óók ik heb geprobeerd om zaken te duiden die kennelijk nog niet te duiden zijn.

 

 Soms was daar een harde waarheid en soms de acceptatie dat dát wat ik weet is dat ik soms iets niét weet. En dat vraagt vertrouwen; vertrouwen in mijzelf én vertrouwen in het leven. Want laten we wel wezen: is diep vertrouwen nou ondertussen niet juist waar we op moeten bouwen? Als een rijke voedingsbodem voor de dag van morgen? Mét glijders en fuck ups wel te verstaan want pas dan kun je een meesterlijk mens zijn! Amen!

Write a comment

Comments: 4
  • #1

    Hanneke de Vreugd-Kromhout (Sunday, 06 September 2020 15:50)

    F*cking awesome geschreven! Tof om zo via via in contact te komen ��

  • #2

    Wil (Sunday, 06 September 2020 19:20)

    Laatste alinea is prachtig verwoord Rolinca, fijn dat je het zo kunt zien : vertrouwen in jezelf !!!

  • #3

    I. (Sunday, 06 September 2020 20:57)

    oh rolinca wat heb je een goed stuk geschreven . Vooral wat je in de laatste alinea vermeldt. Het is prachtig geschreven.




  • #4

    Angélique (Sunday, 06 September 2020 22:57)

    Mooi stuk lieve Ro. Ik ga het nog een paar keer rustig lezen. Goed om er weer even wat meer bij stil te staan. Dank ☺️�✨�