Community!

Leestijd: 3 minuten

 

Een zuchtje wind. Eindelijk. Als ik nét in de tuin ben gaan zitten, hoor ik het raam achter mij open gaan. Mijn lieve Suri buuf leunt een beetje uit het raam om een praatje te maken en voor ik het weet heb ik een tropische verrassing in mijn handen; een vers gemaakt ananas-gember sapje in een kleurrijk glas met een verantwoord rietje....

 

Nu we (nog) (steeds) veelal in- en rondom huis verkeren zijn de buren en de community zin groter dan ooit! Daar waar ik mij voorheen nogal kon verbazen maar weinig buren te zien op weg naar,  of terug van werk, is er nu volop activiteit. In haar boek 'you can buy happiness and it is cheap van Tammy Strobel schrijft ze dat we al werkende slechts 20 procent van onze tijd besteden aan zinvolle zaken en aan 'play'. Slechts 20 procent! De rest van de tijd ging op aan werk.

Maar nu, nu zoeken we elkaar op, we passen op huisdieren, geven planten water, we kletsen wat af én we maken gezamelijke plannen.

 

Zo staat Burendag 2020 weer voor de deur en de uitnodigingen daarvoor zijn net de deur uit. Eens per jaar drinken we een goed kop koffie met alle buren. Met bijna zestig appartementen is dat een hele club! En met zoveel culturen en wortels in één complex, komt er altijd wel wat zelfgebakken lekkers mee. En nee, niet iedereen vind elkaar altijd even lief,  maar juist dán doen we wat extra moeite om ook hén uit te nodigen en ze de mogelijkheid te bieden om aan te sluiten, je kunt donker natuurlijk alleen maar met licht bestrijden nietwaar?

 

Eergister nog kwam mijn Poolse buuf een bosje Asters brengen voor het oppassen op Panda Poes, gister stond mijn Antiliaanse buuf als apetrotse oma van kleindochter Bailey voor de deur met een suikerbommetje in de vorm van een Oreo Cupcake die ze samen gebakken hadden; voor mij. En laatst vroeg mijn Afghaanse buuf of ik zin had in een kopje thee. Voor ik 'ja' kon zeggen, kwam er al een Oosterse theepot met verse kardemom te voorschijn met een dienblad vol zuidvruchten en zelfgebakken lekkernijen. De kussens werden uit de tuinstoelen gehaald en we schaarden ons op de grond voor een warmhartig samenzijn.

 

We hebben weer tijd! Wat een luxe! Léven doet er weer toe! We helpen elkaar, we gaan weer naar de lokale bakker of spreken af voor een wijntje bij de lokale wijnbar. En eerlijk is eerlijk, wat is er nou mooier dan tijd? Een groter cadeau dan het geven van je tijd aan iemand bestaat niet, want tijd is onvervangbaar. En verbinding. Hier doen we dat door het delen van voedsel, kijken we naar elkaar om, of eten we of drinken we gezamelijk. Alle polarisatie in de wereld ten spijt, hier, in het klein proberen we juist het tegenovergestelde, we halen de mensen erbij. En precies zo co-creeren we een nieuwe sociale inclusieve structuur. Iedereen mag erbij. Want zoals het Afrikaanse gezegde zegt: 'If you want to go FAST, Go alone, If you want to go FAR, Go Together'. Tja, niets meer aan toe te voegen natuurlijk, ik ga zo even een taartje eten bij de buren, heb een mooie zondag!

 

* helaas geen foto's van de buren bij elkaar door tijdgebrek voor toestemming (privacy)

 

 

Write a comment

Comments: 0