De kracht van het (door)geven

Stond ik daar..............met mijn handen vol potten te wachten op de lift die niet kwam, tot dat mijn buurman met wat gestommel vertelde dat hij vast zat in de lift..........

 

Heel lekker had ie het niet, want naast het feit dat de lift nogal klein van oppervlak is, bleek ook het licht te zijn uitgevallen. Pikkedonker was het!  'Hij had het al gemeld zei ie'.  En dus werd het voor mij naar boven lopen met de trap. Geen enkel probleem uiteraard, maar niet voordat ik 'm liet weten over een kwartiertje bij 'm te komen checken..........gelukkig stond ie zelf, met behulp van een andere buur na een kwartier buiten, maar je zou er toch maar een dagdeel of een dag in moeten bivakkeren, zonder dat er iemand naar je omkijkt! Zit je daar...........letterlijk ongezien te wezen.

 

Hoe bijzonder is het dan dat als je een situatie als deze schetst bij mensen, dat iedereen wel lijkt te zeggen dat het de normaalste zaak van de wereld is om elkaar een hand toe te steken. Het zou je nog verbázen hoe weinig mensen dat in de praktijk werkelijk doen. De algehele tendens daarbij is vaak  'dat een ander het wel doet'. En precies daar gaat het mis! Het is wat we met zijn allen zijn kwijt geraakt. Zelf weet ik namelijk nog zó goed hoe blij ik was met het echtpaar dat een echte dierbare van mij van de straat hadden geplukt nadat ze op een hele lelijke manier ten val was gekomen, op haar hoofd wel te verstaan, en bloedde dat het deed! Ik kan er nog een brok van in mijn keel krijgen dat ze haar direct zelf naar de Eerste Hulp hebben gebracht. Ze zijn daar gebleven tot de versterking was gearriveerd #goodpeoplerule En ik geef dat dus door; het liefst vaak en in het klein.

 

Bij mijn super hard werkende buuffie bijvoorbeeld die het niet (altijd) breed heeft, liet ik een cadeautas met persoonlijk uitgezochte en ingepakte boeken van de Scheltema bij haar achter op haar deurmat op kerstavond. In het voorbij gaan en met een lel op haar deurbel heb ik nog nooit zoveel innerlijke lol gehad. Ik moest natuurlijk maken dat ik wegkwam, want het was dus juist de bedoeling dat ze geen idee had van wie het kwam (als je dit leest buuffie, dan was ik het :-), Maar ook de vrouw bij de supermarkt op dat krukje voor de deur met de Daklozen Krant dat in de sneeuwstorm een warme cappuccino kreeg en gekoeld water tijdens de hete zomermaanden. Het hoeft niet groot he? Een deur openhouden voor je buuf die je aan ziet komen lopen met de handen vol tassen is al een prima manier van doen, of wat dacht je van een uitgestelde koffie, bestel die dan eens voor een ander als je denkt dat ie zo'n bakkie wel zou kunnen gebruiken.

 

Ik wil je uitnodigen om voorbij je eigen drempel te kijken en meer vanuit je hart te doen voor een ander zónder er iets voor terug te verwachten. Wedden dat het je goed zal doen? 

 

Want laten we positiviteit verspreiden, laten we mensen verrassen en laten we mensen het gevoel geven dat ze er toe doen, dat ze gezien worden! Want zoals Winston Churchill al zei: 'We make a living by what we get, but we make a life by what we give'. En volgens mij behoeft dat weinig uitleg! Wist je dat Colors en Co deze maand in Seasons Magazine staat? En niet alleen dat, we doen natuurlijk ook meteen een winactie! Je kunt namelijk twee potten winnen ter waarde van € 39,95 p/s.  Eén pot voor jou, en één voor die ander, for the sake of giving. Je mag zelf bepalen aan wie je 'm gunt! Doen hoor! Wil je ook kans maken? Klik dan hier om deel te nemen! Fijne nieuwe (werk)week toegewenst! 

Write a comment

Comments: 1
  • #1

    Vany Evertsz (Monday, 05 August 2019 23:44)

    Wauw mooi geschreven, deep touching. Moest een traanje wegpikken.

Colors en Co

Rolinca Stadt

KvK 34333495

www.colorsenco.nl

rolinca@colorsenco.nl

 

 

 

Courtesy:

Alle content (inclusief afbeeldingen) op deze website is uitsluitend gemaakt voor Colors en Co. We delen graag, maar verzoeken je de inhoud niet een-op-een te kopiëren of te delen zonder de bron te vermelden of een link naar www.colorsenco.nl te plaatsen.   © Copyright 2019